Treść nauczania, treść kształcenia – całokształt podstawowych umiejętności, wiadomości z dziedziny nauki, techniki, kultury, sztuki oraz praktyki społecznej, przewidziany do opanowania przez uczniów podczas ich pobytu w szkole. Treść ta, będąc głównym czynnikiem dydaktycznego i wychowawczego oddziaływania na dzieci, młodzież i dorosłych, powinna odzwierciedlać aktualne, jak i przyszłe, przewidywane potrzeby społecznego, zawodowego i kulturalnego życia kraju, a także potrzeby poszczególnych osób.
Teorie doboru treści Do podstawowych teorii doboru treści kształcenia ogólnego zalicza się: Encyklopedyzm dydaktyczny (dawniej – materializm dydaktyczny) Formalizm dydaktyczny Utylitaryzm dydaktyczny Teoria problemowo-kompleksowa Strukturalizm Egzemplaryzm Materializm funkcjonalny
Encyklopedyzm dydaktyczny Teoria według której zasadniczym celem nauczania powinno być przekazywanie uczniom jak największego zasobu wiadomości z możliwie różnych dziedzin nauki. W taki sposób powstaje wiele programów nauczania, są one przeważnie niedostatecznie ze sobą skorelowane, obejmują materiał bardzo obszerny i wykazują przeładowanie wiadomościami. Realizacja takich programów zmusza nauczyciela do tego aby w sposób powierzchowny i w pośpiech przekazywał uczniom wiedzę.