Karl Ewald Hering (1834–1918, nominowany do Nagrody Nobla w roku 1911), Johannes von Kries (1853–1928, nominowany do Nagrody Nobla w roku 1917), Henri Piéron (1881–1964), Frank J. Weigert, Leo Hurvich i Dorothea Jameson.
Współcześnie teoria trójchromatyczna (w tym trójkąt Maxwella, który dzięki niej przestał być wyłącznie jakościowym opisem cech koloru) stała się podstawą matematycznych modeli przestrzeni barw, takich jak np. RGB (oraz RGB z kanałem alfa), CMYK, CIEXYZ (CIE1931 i 1964), CIELab (CIE1976), CIELUV, HSV (HSB), HSL, YUV i YIQ.
Uwagi
Przypisy
(w tym: )
>
Bibliografia
Linki zewnętrzne Leo M. Hurvich, Dorothea Jameson, Helmholtz and the Three-Color Theory: An Historical Note, The American Journal of Psychology, Vol. 62, No. 1 (Jan., 1949), pp. 111-114 Czopki i pręciki, czyli podstawy fizjologii widzenia na www.logbia.republika.pl
Kategoria:Teoria koloru