Przeszedł śledztwo prowadzone przez służby litewskie NKWD, nie wydał nikogo i po sześciu miesiącach został zwolniony 15 stycznia 1941.
Po ataku Niemiec na ZSRR i wkroczeniu wojsk niemieckich do Wilna kontynuował działania konspiracyjne. Od 1942 wraz dr. Jerzym Dobrzańskim organizował pierwsze wydawnictwa konspiracyjne "Polska Ludowa" i "Droga Wolności”, wydawane przez Wileńską Koncentrację Demokratyczną, będącą organem porozumiewawczym PPS-WRN, SL, SD, klasowych związków zawodowych i Związku Nauczycielstwa Polskiego. Krawiec pod pseudonimem "Kazimierz" kierował Centralnym Wydziałem Wykonawczym WKD, jak również kierował grupami Milicji Robotniczej i rad zakładowych. Był członkiem Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS-WRN. W czerwcu 1942 wraz z innymi członkami Wileńskiej Koncentracji Demokratycznej uczestniczył w dyskusji z przedstawicielami socjaldemokratów i ludowców litewskich, które później były kontynuowane przez przedstawicieli Armii Krajowej i Delegatury Rządu.