Kajetan Onufry Sierakowski herbu Ogończyk (ur. 6 sierpnia 1753 w Krakowie, zm. 16 listopada 1841 w Warszawie) – hrabia, ostatni kasztelan słoński, kawaler Orderu Orła Białego.
Rodzina Urodził się jako syn Romana (zm. 1783), rotmistrza roty pancernej królewskiej i Teresy Sierakowskiej herbu Dołęga, córki Józefa, strażnika wielkiego koronnego.
Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żonę Helenę Marię Dzieduszycką (1758–1848), córkę Tadeusza cześnika wielkiego koronnego, poślubił około 1770 roku. Drugą żonę Annę Teodorę Sierakowską (1765–1792), córkę Teodora, kasztelana słońskiego, poślubił 10 lat później dnia 1 stycznia 1780 roku w Nowym Targu. Z tego małżeństwa urodziło się dwóch synów: Adam i Antoni Jan Franciszek (1783–1842).
Pełnione urzędy i godności Szambelan królewski. Od 1779 r. starosta grodowy bobrownicki. W latach 1787–1795 pełnił urząd ostatniego kasztelana słońskiego. Od 1824 roku kasztelan Królestwa Polskiego. Członek Sejmu 1830/1831. Był dziedzicem Wilczkowic.
W 1828 roku był członkiem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanuTadeusz Bieczyński, Sąd sejmowy 1827-1829 na przestępców stanu. Urzędowe akta, Poznań 1873, s. IX, 50.. Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I RomanowaDyarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s.