transformata von Kriesa. thumb|500px|center|Hipoteza Johannesa von Kriesa (1902) Na hipotezie von Kriesa są współcześnie oparte metody obliczeń współczynnika oddawania barw (CRI).
Zainteresowania von Kriesa problemami psychofizjologii i psychofizyki zmysłów doprowadziły go do obszaru psychologii i ogólnych zagadnień poznania (zob. epistemologia), a następnie logiki i teorii prawdopodobieństwa (problem „wagi argumentów”). W roku 1886 wydał książkę pt.Die Principien der Wahrscheinlichkeitsrechnung: Eine logische Untersuchung (wznowioną w roku 1927). Polemizował z opiniami, które zawarł Pierre Simon de Laplace w swoim dziele „Theorie analytique des probabilites".
Publikacje Johannes von Kries jest autorem ponad 120 publikacji, m.in.: 1875 – Über den Druck in den Blutcapillaren der menschlichen Haut 1877 – Die Zeitdauer einfachster psychischer Vorgänge 1882 – Die Gesichtsempfindungen und ihre Analyse, 1884 – Ueber die Abhängigkeit der Erregungs-Vorgänge von dem zeitlichen Verlaufe der zur Reizung dienenden Elektricitäts-Bewegungen, 1886 – Die Principien der Wahrscheinlichkeitsrechnung: Eine logische Untersuchung 1887 – Ueber ein neues Verfahren zur Beobachtung der Wellenbewegung des Blutes. 1890 – Über das Erkennen der Schallrichtung, 1887 – [ Ein Verfahren zur quantitativen Auswerthung der Pulswelle 1926 – Wer