Ireneusz, imię świeckie Jovan Ćirić (ur. 1 maja 1884 w Sremskich Karlovcach, zm. 5 kwietnia 1955 w Nowym Sadzie) – serbski biskup prawosławny, teolog, badacz Starego Testamentu.
Życiorys Syn Izydora Ćiricia, sekretarza cerkiewnego, i jego żony Eveliny. Ukończył gimnazjum w Nowym Sadzie, a następnie wyjechał na studia teologiczne na Moskiewską Akademię Duchowną. Po uzyskaniu jej dyplomu podjął studia doktorskie na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Wiedeńskiego, doktoryzował się w dziedzinie języków semickich. W 1908 złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze Novo Hopovo przed jego przełożonym, archimandrytą Augustynem. W styczniu tego samego roku patriarcha serbski Lucjan wyświęcił go na diakona. Dwa lata później hierodiakon Ireneusz otrzymał godność protodiakona, zaś w 1912 – archidiakonabiskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvatesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, ss.98–103.. Trzy lata wcześniej, w 1909, mianowano go kierownikiem biblioteki Patriarchatu Serbskiego w Sremskich Karlovcach oraz docentem w serbskich seminarium duchownym, gdzie wykładał archeologię i język hebrajski, a następnie także liturgikę.