Nowy Babilon (ros. Новый Вавилон, Nowyj Wawiłon) – radziecki czarno-biały film niemy z 1929 roku w reżyserii Grigorija Kozincewa i Leonida Trauberga o heroizmie i upadku Komuny ParyskiejJerzy Płażewski, Historia filmu 1895-2000, Warszawa 2001, s. 71.. Muzykę do filmu napisał Dmitrij SzostakowiczRostisław Jurieniew, Historia filmu radzieckiego, Warszawa 1977, s. 81.Muzyka, Tom 20, Państwowy Instytut Sztuki, 1975, s. 49. (pierwotnie film niemy, ale potem przez kompozytora udźwiękowiony)Zofia Lissa, Estetyka muzyki filmowej, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1964, s. 239.. Film wzorowany na utworach Emila Zoli (Wszystko dla pań i GerminalBogusław Mucha, Sztuka filmowa w Rosji 1896-1996, 2002, s. 129.) oraz na malarstwie francuskich impresjonistów (Degas, Manet i Renoir)Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 81..
Nowy Babilon był zwieńczeniem i faktycznym końcem działalności awangardowej grupy feksówHistoria kina. Tom 1. Kino nieme, pod red. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska i Rafał Syska, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "Universitas", Kraków 2010, s. 519.. Film ten był próbą przezwyciężenia formalizmu i właściwego podejścia do poważnych treści.