Siedem kruków (Die sieben Raben) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1812 roku w ich zbiorze Baśni (tom 1, nr 25)

TreśćJakub i Wilhelm Grimm Baśnie nad baśniami, Zielona Sowa, 2005 Pewien mężczyzna miał siedmiu synów, ale ciągle marzył o córce. Pewnego dnia urodziła mu się dziewczynka. Dziecko było małe i słabe, więc ojciec postanowił niezwłocznie je ochrzcić. Wysłał synów po wodę do źródełka. Jednak kiedy synowie zamierzali nabrać wody, dzbanek wpadł im do studni. Bracia bali się wrócić do domu, znając surowość ojca. Tymczasem rodzice czekali na ich powrót i nie mogli się doczekać. W końcu ojciec, który bał się, że córka umrze bez chrztu, uznał, że bracia zapomnieli o wodzie dla jakiejś zabawy. Wściekły zawołał, że chętnie zamieniłby swoich synów na kruki. Wówczas rodzice usłyszeli nad sobą trzepot skrzydeł i zobaczyli siedem lecących kruków. Zrozumieli, że wypowiedzieli klątwę, której nie da się cofnąć. Jedyną pociechą, jaka im pozostała, była ich córka.