Kazimierz Roman Sochaniewicz (ur. 28 lutego 1892 w Wieliczce, zm. 28 grudnia 1930 we Lwowie) – polski historyk, archiwista, heraldyk, nauczyciel, doktor filozofii.
Życie i działalność Urodził się w rodzinie lekarza weterynarii Teofila Mariana Sochaniewicza i Marii Józefy z d. Gulin. Ukończył czteroklasową szkołę ludową, potem III Gimnazjum Klasyczne im. Franciszka Józefa we Lwowie, gdzie w 1910 uzyskał świadectwo dojrzałości. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego, uzyskując w 1918 stopień naukowy doktora filozofii. Był uczniem Stanisława Zakrzewskiego i Ludwika Finkla. W latach 1910–1912 odbył praktykę archiwalną w archiwum książąt Sapiehów przy Ossolineum, pracował w bibliotece Wydziału Krajowego we Lwowie.
W czasie I wojny światowej był oficerem armii austro-węgierskiej, w 1917–1918 służył w Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim, w czasie wolnym od służby prowadził badania naukowe na Zamojszczyźnie, gdzie stacjonował.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę był w latach 1919–1921 zatrudniony w Wydziale Archiwów Państwowych w Warszawie, w dziale Polskiego Archiwum Wojennego i Archiwum Skarbowym. W 1921 powrócił do Lwowa, pracował jako profesor historii i geografii w Prywatnym Gimnazjum Realnym im.