Sztumu 10 VI 1946, gdzie objął dowództwo szwadronu po ciężko rannym dowódcy „Żelaznym”. 24 VI 1946 na stacji kolejowej Bąk dowodzony przez „Leszka” szwadron wyprowadził z pociągu i rozstrzelał 5 czerwonoarmistów. 20 VII 1946 został ciężko ranny w płuco w walce z KBW na stacji Lipowa; z powodu stanu zdrowia zrezygnował z dowództwa szwadronu. 10 VIII 1946 podczas ostatniej koncentracji 5 Brygady Wileńskiej mjr „Łupaszka” zatwierdził mu stopień podporucznika nadany w ludowym WP. W kwietniu 1947 podczas amnestii ujawnił się w UB w Sopocie. 28 VIII 1948 został aresztowany w Gdańsku. 13 VIII 1949 skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Gdańsku na 4 lata więzienia i utratę praw publicznych i honorowych praw obywatelskich na 2 lata za utrzymywanie po ujawnieniu kontaktu z członkami „terrorystyczno-dywersyjnej organizacji, działającej pod egidą AK grupy wileńskiej”. Karę odbywał w więzieniu we Wronkach i obozie pracy w Jaroszowie. Po zwolnieniu był kreślarzem w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych w Gdańsku i kierownikiem działu administracyjnego stoczni w Gdyni. W czerwcu 1952 został zwerbowany przez UB jako tajny informator pod kryptonimem „Kismet” (później tajny współpracownik „Stefan”) pod groźbą, że „zgnije w więzieniu i zostanie wykończony”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Olgierd Christa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.