Była również kierowniczką sekretariatu Biura Planowania Rozwoju przy Radzie Ministrów.

W marcu i kwietniu 1953 roku wzięła udział w Pierwszej Powszechnej Wystawie Architektury Polski Ludowej, która była przeglądem realizacji architektonicznych z lat 1945–1952.

Po zbudowaniu osiedla Latawiec w Warszawie, wzorowanego na paryskim placu Wogezów, została odsunięta od projektowania za sprzeniewierzenie się socrealistycznej stylistyce.

Od 1934 członkini SARP Oddział Warszawa.

Została pochowana na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A29-3-13).

Ważniejsze projekty osiedle Latawiec Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej (1953-57) w Warszawie, przebudowa gmachu Wychowawczego Warszawskiej Gminy Starozakonnych przy ul. Jagiellońskiej 28 w Warszawie na potrzeby Teatru Żydowskiego im. Ester Rachel Kamińskiej (siedziba lalkowego Teatru Baj), budynek mieszkalny w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 78/80 (róg ul. Wspólnej, w którym mieścił się Węgierski Instytut Kultury) budowany w latach 1964-1972;