w czasie akcji wyborczej na krótko aresztowany. 1926–1929 pracował dorywczo w fabrykach w Białymstoku, Łodzi i Zawierciu, od 1929 ponownie majster w hucie w Częstochowie. Był sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP w Wyczerpach. Od 1934 majster w hucie szkła Dąbrówka w Dąbrowie k. Łukowa. Organizował życie polityczne na terenie huty, m.in. był organizatorem obchodów święta 1 maja w 1938. VI 1939 huta została zamknięta, a M. Grzegorzewski przeniósł się do Poznania. Po zajęciu Polski przez Niemców i Sowietów IX 1939 przebywał w Dąbrowie k. Łukowa, a od lipca 1940 w Radomiu i Bukowcu p. Radomiem, gdzie dorywczo zajmował się szkleniem okien i drobnym handlem. III 1945 wstąpił do PPR i został instruktorem propagandy w Komitecie Powiatowym (KP) PPR w Radomiu. Był delegatem na I Zjazd PPR w grudniu 1945 w Warszawie. Od 1946 II sekretarz, a od 1947 I sekretarz KP PPR/PZPR w Radomiu. 1950–1952 sekretarz Prezydium Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Radomiu, 1952–1954 kierownik kadr w Radomskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego. Odznaczony m.in.