Wkrótce wyruszył na długoletnią pielgrzymkę po klasztorach i świątyniach. W czasie jej trwania otrzymał przekaz Dharmy od mistrza zen z linii Myōshin-ji – Hakubu Eryō (zm. 1629). Po jego śmierci zastąpił go na stanowisku opata w Ryōan-ji, filii klasztoru Myōshin. Prawie w tym samym czasie został wybrany głównym mnichem w Myōshin-ji. Ryōkei nie miał wtedy jeszcze 30 latHelen J. Baroni. Obaku Zen. Str. 75, 76Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 301, 302.

W 1651 roku został opatem Myōshin-ji i otrzymał purpurowa szatę. W 1654 roku wybrano go ponownie. Wtedy wystosował zaproszenie dla chińskiego mistrza chan Yinyuana Longqi (1592–1673), który właśnie w 1654 roku przybył do Nagasaki. Ryōkei wraz ze swym stronnictwem (m.in. Tokuō Myōkō (1611–1681) i Jikuin Somon (1611–1677)) planowali przeznaczyć stanowisko opata Myōshin-ji dla chińskiego mistrzaWedług jego biografii w Obaku bunka jinmei jiten Ryōkei dlatego zaangażował się po stronie Yinyuana, gdyż wciąż miał nadzieję na otrzymanie inka (potwierdzenia oświecenia) od wybitnego mistrza. Jednak było to znacznie trudniejsze niż przypuszczali, gdyż Yinyuan jako obcokrajowiec nie miał zgody na podróżowanie po Japonii oraz grupa prowadzona przez Gudō Tōshoku (1577–1661) skutecznie blokowała wszelkie wysiłki grupy prochińskiejHelen J. Baroni. Obaku Zen. Str.