Wilhelm Zagórski (ur. w Krawczynie, zm. 3 grudnia 1925 w Rajczy) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Wilhelm Zagórski urodził się 15 stycznia 1892 roku w majątku Krawczyno, w ówczesnej guberni witebskiej. W 1911 roku, po ukończeniu szkoły oficerskiej w Odessie, rozpoczął zawodową służbę w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1917 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego w RosjiWspomnienie o ś.p. ppłk. Zagórskim, „Polska Zbrojna” Nr 341 z 12 grudnia 1925 r. s. 4, tu jako datę urodzenia podano 25 stycznia 1892 roku..
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 20 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Od stycznia 1919 roku był szefem sztabu Oddziału Samoobrony rotmistrza, a później majora Władysława Dąbrowskiego, który 6 czerwca 1919 roku przekształcił się w Lidzki Pułk StrzelcówZarys historii wojennej 76-go Lidzkiego Pułku Piechoty, oprac. zb. oficerów pułku, Warszawa 1930, s. 8, 19.. 23 lipca 1919 roku, po śmierci kapitana Piotra Mienickiego, objął dowództwo I batalionuZarys ..., s. 20, 24, 29.. Trzykrotnie pełnił obowiązki dowódcy tego pułku, a mianowicie od 6 do 21 czerwca i od 5 września do 11 listopada 1919 roku oraz od 18 października 1920 roku do 12 stycznia 1922 rokuKsięga chwały piechoty, oprac.