Architektura Świątyni jest zorientowana na osi wschód-zachód, front z głównym wejściem umiejscowiony jest od wschodu. Od południa znajduje się parterowa, murowana plebania, która nie jest użytkowana. Pomiędzy nią a świątynią znajduje się dzwonnica bramna o trzech kondygnacjach. Jej dolna część jest bramą na podwórzec, na pierwszej kondygnacji znajdują się dwa dzwony, na wyższej jeden. Budynek dawnego kościoła, a obecnie cerkwi jest zbudowany z cegły i otynkowany. Nawa główna posiada trzy przęsła i ma kształt prostokąta i jest zakończona apsydą zbudowaną na planie półkola. Zakrystia posiada oddzielne wejście i prostokątne okna od północy. Krzywoliniowa fasada stanowi jedną płaszczyznę z wysokim szczytem, jest podzielona czterema toskańskimi kolumnami na trzy części, boczne zawierają w górnych częściach podłużne, półkoliste nisze, w których umiejscowiono figury Matki Bożej i Jezusa Chrystusa. W środkowej znajduje się otwór drzwiowy o półkolistym zwieńczeniu, podobny kształt ma okno znajdujące się w górnej części fasady, którą wieńczy krzyż na postumencie. Symetrycznie po jego bokach znajdują się cztery pinakle. Boczne elewacje nie posiadają podziału pionowego, poniżej okapu znajduje się pas niewielkich nisz arkadowych.