Jego następcą został Viktor Meyer.

Zakres badań naukowych Hans Hübner jest uważany przede wszystkim za ucznia Friedricha Kekulégo, który w roku 1858 udowodnił, że węgiel jest czterowartościowy i może tworzyć łańcuchy. W czasie pobytu w Gandawie zajmował się m.in. reakcjami chlorku acetylu, i AgCN (odkrycie cyjanocetylenu). Rozwijał koncepcje Kekulégo analizując możliwe modele budowy cząsteczki sześcioczłonowego pierścienia benzenu, z równoważnymi atomami wodoru (badania rodzaju i liczby izomerów podstawionych pochodnych benzenu). Wraz ze współpracownikami badał również podstawione pochodne fenolu, toluenu, aniliny, kwasu benzoesowego, kwasu salicylowego, kwasu benzenosulfonowego. Jedna z jego ostatnich prac dotyczyła trzeciorzędowych zasad amoniowych.

Publikacje (wybór) Opublikował m.in. w Liebigs Ann. d. Chemie: 1867–1871 – Über Isomerien d. aromat. Säuren I–IV (wsp. J. Ohly, O. Philipp, R. Biedermann, A. Petermann, E. Angerstein u. L. H. Friedburg), 1870 – Über d. Stellung d. Wasserstoff-Atome im Benzol (wsp. J. Aisberg), 1871 – Unterss. üb. Glycerin- u. Alkylverbindungen u. ihre gegenseitigen Beziehungen (wsp. Karl Müller), 1873 – Über isomere Dinitrophenole (wsp. W. Schneider), 1873 – Über Bromtoluole u. d. Verhalten ihrer Wasserstoffatome (wsp. J.