Około 1905 rodzina Kosinów przeprowadziła się na stałe do Sanoka. Zamieszkiwała w wynajmowanych lokalach: wpierw w domu przy ulicy Podgórze, pomiędzy Schodami Serpentyny i Franciszkańskimi, następnie w domu należącym do notariusza z Leska, Tomasika, przy obecnej ulicy Władysława Sikorskiego, po I wojnie światowej na piętrze w kamienicy Gerardisów przy ulicy Kazimierza Wielkiego (wówczas pod adresem numeru 8). Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1928 Jan Kosina został uznany przynależnym do gminy Sanok. Ze ww. mieszkania po wybuchu II wojny światowej i wobec odmowy podpisania Volkslisty przez Paulinę Kosinę zostali wydaleni i zamieszkali wówczas na piętrze kamienicy Hasenlaufa, u zbiegu ulic Jagiellońskiej i Tadeusza Kościuszki, gdzie przebywali do śmierci. Podczas okupacji niemieckiej Jan Kosina współdziałał w ramach polskiej konspiracji w zakresie przerzutów transgranicznych na Węgry.
Jan Kosina zmarł 15 lutego 1943 w Sanoku i dwa dni później został pochowany na cmentarzu przy ul. Jana Matejki w Sanoku.
Przypisy
Bibliografia