Uważa się, że założył lub odbudował co najmniej 20 klasztorów i świątyń.
Tak jak jego nauczyciel Mu’an, Tetsugyū przyczynił się do instytucjonalnego rozwoju szkoły ōbaku, zarówno poprzez rozbudowę podstaw materialnych jak i zasobów ludzkich. W chwili śmierci miał 34 spadkobierców Dharmy. Jest uważany za patriarchę linii chōshō-ha, jednej z najważniejszych linii przekazu szkoły.
Mistrz zen Tetsugyū Dōki zmarł 2 października 1700 roku.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 68/41 Miyun Yuanwu (1566–1642) 69/42 Feiyin Tongrong (1593–1661) 70/43/1 Yinyuan Longqi (jap. Ingen Ryuki) (1592–1673) 23 spadkobierców Dharmy w tym 3 Japończyków. 1 opat Mampuku-ji 71/44/2 Duzhan Xingrong (1628–1706) 72/45/3 Tengan (bd) 71/44/2 Yiran Xingrong (1601–1668) opat Kōfuku-ji 71/44/2. Dokuhon Shōgen (1618–1689) 71/44/2. Dokuryu Shoeki 71/44/2. Ryōkei Shōsen (1602–1670) 1 spadkobierca Dharmy, opat Shōmyō-ji 72/45/3. Go-Mizunoo (1612–1629) cesarz Japonii 73/46/4. Kaiō Hōkō (1635–1712) opat Shōmyō-ji, linia ta dała później dwóch opatów Mampuku-ji. 71/44/2. Dokushō Shōen (1617–1694) 71/44/2.