Mimo złego stanu zdrowia (rana odniesiona w czasie wojny domowej w Rosji nie została poprawnie wyleczona, chorował na gruźlicę) Ambroży nie tylko był duchowym przewodnikiem młodych mnichów, ale i osobiście pracował w monasterze (śpiewał w chórze, uczył ikonopisania, brał udział w rozbudowie monasteru). W 1933 ostatecznie podupadł na zdrowiu. Spędził miesiąc w szpitalu w Belgradzie, po czym na własne życzenie wrócił do klasztoru i złożył śluby mnisze wielkiej schimy. Zmarł w końcu maja i został pochowany na terenie klasztoru, a ceremonii pogrzebowej przewodniczył metropolita Antoni.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Zakonnicy monasteru Miljkov Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Duchowni Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Kategoria:Wielcy schimnicy