Praca ta została wydana w 1653 roku i natychmiast spowodowała tak silną opozycję, że doprowadziło to do publicznej debaty przed rządowymi oficjelami pomiędzy Feiyinem a mistrzem szkoły caodong Yongjue Yuanxianem (1578–1657). Wyrok był niekorzystny dla Feiyina. W 1654 roku zniszczono wszystkie drewniane bloki drukarskie. Yinyuan swoją kopię zabrał do Japonii, gdzie cieszyła się wielkim powodzeniem, zorientował się, że mistrz Yinyuan jest w prostej linii spadkobiercą mistrza chan Zhongfenga Mingbena. Udał się natychmiast do Uji, gdzie budowano klasztor Manpuku. Chōon spotkał się z Yinyuanem, jednak jego prośba o zgodę na przyłączenie się do uczniów mistrza została odrzucona. Ostatecznie został w końcu przyjęty po interwencji starego przyjaciela - Duzhana Xingronga (1628–1706.
Chōon przyjął wskazania od mistrza Yinyuana na pierwszej ceremonii ordynacyjnej sandan kaie przeprowadzonej w Manpuku-ji w 1663 roku. Podczas swoich początkowych lat w Manpuku-ji praktykował pod kierunkiem wszystkich trzech mistrzów założycieli szkoły. Powoli także wspinał się w hierarchii szkoły, służąc na różnych stanowiskach monastycznych. W 1665 roku towarzyszył mistrzowi Mu’anowi Xingtao na audiencji u sioguna. Prawdopodobnie wtedy nawiązał kontakt z wysokiej rangi samurajem w Edo.