Hematolożka nie zgadzała się z tą decyzją, uzasadniając to działaniem deferipronu u części probantów. Wystąpiła z mediacją do dziekana, który nie poparł jej dążeń. Z drugiej strony Apotex wspierał zarówno uniwersytet, jak i szpital, finansowo.
W 1996, wbrew rozumieniu przez Apotex klauzul poufności, Olivieri podzieliła się swoimi wnioskami z badania LA-03 na konferencji Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego. Olivieri poinformowała też probantów o działaniach niepożądanych leku, odstawiła go u osób, u których powodował wspomniane działania niepożądane, cały czas stosując go jednak u tych, u których oddziaływał pozytywnie. W 1998 New England Journal of Medicine opublikował jej pracę sugerującą, że deferipron powoduje postępujące włóknienie wątroby Full Text..
Konflikt w końcu zainteresował media. Celem jego zbadania powołano komisję, na czele której stanął dr Arnold Naimark z Uniwersytetu w Manitobie. W 1998 ukazał się raport tej komisji. Wytknął on nieprawidłowości zarówno po stronie dyrekcji Szpitala dla Chorych Dzieci, zarzucając jej brak stworzenia procedur odwoławczych i w efekcie niesprawiedliwe traktowanie badaczy uwikłanych w konflikty ze sponsorami, jak też po stronie dr Olivieri, kwestionując jej kompetencje jako naukowca.