Witold Mackiewicz (ur. 14 maja 1913 w Dąbrowie, woj. wileńskie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski leśnik, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Szymona i Heleny z domu Łosiew. Miał rodzeństwo: Mieczysław, Wanda, Czesław, Henryk, Józef (ponadto żył z nimi Jan Rutkowski, syn zmarłej siostry ojca, Julii). Rodzinny majątek Mackiewiczów znajdował się w Dobrzyniu na Wileńszczyźnie.
Witold Mackiewicz ukończył studia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Po ukończeniu studiów został zatrudniony w nadleśnictwie w Rogówie.
W 1934 został powołany do 1 Pułku Piechoty Legionów. Ukończył dywizyjny kurs podchorążych rezerwy piechoty przy 5 Pułku Piechoty Legionów. Od 1935 był w rezerwie. W 1936 i na przełomie 1937/1938 odbył ćwiczenia rezerwistów w 1 Pułku Piechoty na stanowisku dowódcy plutonu ckm. Został awansowany do stopnia podporucznika w Korpusie Oficerów Piechoty ze starszeństwem z 1 stycznia 1938 i zweryfikowany z lokatą 282.