thumb|Grobowiec rodzinny z symbolicznym upamiętnieniem Leopolda Łojka Leopold Łojek (ur. 13 stycznia 1897 w Tule, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Adama (zm. 1942) i Franciszki z domu Bal (zm. 1937). Miał pięcioro rodzeństwa.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego z dyplomem lekarza. Służył w Szpitalu Szkolnym Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie.
1 grudnia 1924 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 28. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 745.. W 1928 roku był przydzielony do 1 pułku szwoleżerów w Warszawie. 12 marca 1933 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 14 marca 1933 roku, s. 47..