Formy liternictwa zastosowane w Godzinkach królowej Bony odpowiadają estetyce renesansowej. Tekst napisany został humanistyczną minuskułą (littera antiqua tonda), łączoną w tytułach poszczególnych części modlitewnika z kapitałą kwadratową. Do wykonanego około 1521 tekstu dołączono kilka lat później iluminacje, namalowane na pergaminie o innej grubości niż zastosowany w przypadku zapisanych kart.
Dekoracja miniatorska Program ikonograficzny miniatur znacznie różni się od włoskich godzinek Bony i jest zbliżony do innych modlitewników wykonanych przez Stanisława Samostrzelnika, zwłaszcza przeznaczonych dla kanclerzy Krzysztofa Szydłowieckiego i Wojciecha (Olbrachta) Gasztołda. Dekoracja miniatorska sygnowana i datowana na trzech kartach (fol 36v, 74v i 229v) reprezentuje ortodoksyjnie katolicki model pobożności z akcentami antyreformacyjnymi, analogicznie do wykonanego w 1524 roku Modlitewnika Zygmunta Starego.
Miniatury zostały stworzone przez kilku wykonawców, co ówcześnie było regułą w przypadku zamówień na dekorację rękopisów.