Nagrobek znajdujący się w miejscu, gdzie według tradycji złożono jego ciało, wykonano dopiero w latach 90. XX wieku. Imię mnicha zapisano na nim w formie męskiej.
Nadal publikowane są żywoty mnicha (mniszki Dosytei), w których powtarza się opowieść o kobiecie-pustelniku. Znane są ikony ukazujące ją w ten sposóbПреподобная Досифея, затворница КиевскаяПреподобная Досифея Киевская. W 1994 Wydział Wydawniczy Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego przedrukował żywot Władimira Znoski. Niektóre źródła przywołujące historię o "mniszce Dosytei" dodają, że wzorem dla kobiety podającej się za mnicha były święte Maria Egipcjanka i Eufrozyna Aleksandryjska, które w podobnych okolicznościach wstąpiły do monasterówКитаева пустынь — Свято-Троицкий монастырь (М).
Kult W 1993 Sobór Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego kanonizował Dosyteusza, wyznaczając wspomnienie liturgiczne na 25 września (jako najbardziej prawdopodobną rocznicę śmierci). W akcie kanonizacyjnym świętego określono jako riasofornego mnicha Dosyteusza, a jego kultowi nadano charakter lokalny (w eparchii kijowskiej) Преподобный Досифей Киевский – «он» или «она»?.