Po wstąpieniu do Niezależnej Partii Chłopskiej, 15 stycznia 1927 został jej sekretarzem głównym.

Zagrożony aresztowaniem, za nielegalną działalność w zdelegalizowanej NPCh, ukrywał się pod pseudonimem Stefan Biernacki. Pod koniec 1927 r. wraz z żoną Heleną Bylińską, wyjechał do ZSRR. W latach 1929–1930 był w Moskwie kierownikiem polskiej Sekcji Centralnego Wydawnictwa Ludów ZSRR, później wykładał na Uniwersytecie Kijowskim historię polskiego ruchu robotniczego. W 1930 r. został mianowany dyrektorem Polskiego Instytutu Wychowania Społecznego, ostatecznie jednak funkcję tę objął Stefan Sochacki. W latach 1931–1933 związany był z Instytutem Polskiej Kultury Proletariackiej. Przetłumaczył na język polski prace filozoficzne J. Dietzgena oraz "Historię powszechną socjalizmu i nauk społecznych" M. Beera. Dla własnej przyjemności przekładał utwory Schillera, Goethego, Heinego, Freiligratha.

5 czerwca 1937 aresztowany przez NKWD obwodu zachodniokazachstańskiego, a 1 grudnia 1937 skazany na karę śmierci i rozstrzelany. Rehabilitowany 17 kwietnia 1965 przez Trybunał Wojskowy Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego.

W 1973 roku, uchwałą Rady Miasta Zgierza, uhonorowany nadaniem nazwy ulicySpis ulic miasta Zgierza. W 2020 nazwę ulicy zmieniono na podstawie ustawy dekomunizacyjnej.