17 grudnia 1933 roku prezydent RP nadał mu stopień pułkownika z dniem 1 stycznia 1934 roku w korpusie oficerów piechoty i 2. lokatą. Pułkiem dowodził do 8 maja 1939, a następnie objął dowództwo nowo utworzonej Pomorskiej Brygady Obrony Narodowej w Świeciu.
W czasie kampanii wrześniowej dowodził Oddziałem Wydzielonym „Chojnice”. Przed zmierzchem 3 września 1939 roku przeprawił się przez Wisłę. W koszarach w Chełmnie zorganizował punkt zborny dla żołnierzy, którym udało się przeprawić lub przepłynąć rzekę. 4 września na czele oddziału rozbitków wyruszył z Chełmna do Torunia przez Chełmżę. Po drodze przyłączali się kolejni rozbitkowie. Wieczorem tego samego dnia do Torunia przyprowadził ok. 4000 żołnierzy, w większości bez broni. Wielu było w cywilnych ubraniach bądź miało niekompletne umundurowanie. 5 września zorganizował kombinowany pułk piechoty, który wszedł w skład 27 Dywizji Piechoty. 9 września przekazał dowództwo oddziału podpułkownikowi Janowi Szewczykowi. 11 września 1939 roku objął dowództwo nad 23 pułkiem piechoty.