Komitet Budownictwa, Urbanistyki i Architektury (KBUA) – kolegialny naczelny organ administracji państwowej funkcjonujący w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1960–1964, zarządzający architekturą, planowaniem przestrzennym oraz budownictwem (koncepcja, metodologia, strategia). Na czele komitetu stał przewodniczący, który wchodził w skład Rady Ministrów, urząd obsługujący komitet posiadał rangę ministerstwa.
Utworzenie komitetu Komitet Budownictwa, Urbanistyki i Architektury został utworzony 22 czerwca 1960 r. na mocy ustawy z 14 czerwca 1960 r. w drodze przekształcenia dotychczasowego Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury. Zgodnie z tymi przepisami nowo powołany organ przejął także część zadań Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych..
Zakres działania komitetu Zakres działania komitetu został ustalony w powołującej go ustawie z 14 czerwca 1960 r.