Kościół otacza trawnik porośnięty pojedynczymi dużymi drzewami liściastymi, takimi jak lipa, klon i dąb, a także licznymi krzewami różanymi. Trawnik jest ograniczony niskim, kamiennym murem. Główne wejście do kościoła znajduje się od strony zachodniej, przy Drottninggatan, w przejściu pod wolno stojącą dzwonnicą. Plac przed fasadą zachodnią kościoła wyłożony został drobną kostką brukową, natomiast pozostałe alejki wyasfaltowano. Duże części terenu wokół kościoła zostały ukształtowane według projektu architekta miejskiego Kurta von Schmalensee i planisty miejskiego Arne Strömdahla z 1954 roku.
Historia Poprzednicy obecnego kościoła Kościół średniowieczny Niewiele wiadomo o istnieniu kościoła w okresie średniowiecza. Pewien zapisek z XVII wieku wspomina o istnieniu kościoła drewnianego, znajdującego się na południe od obecnego kościoła. Być może uległ on zniszczeniu w trakcie walk duńsko-szwedzkich toczonych w 1567 roku na terenie Östergötland. O istnieniu średniowiecznego kościoła kamiennego mogłyby świadczyć pozostałości ceglanej posadzki, odsłonięte podczas restauracji w 1998 roku. O kościele św. Olafa wspomina w swej bulli papież Lucjusz III, stwierdzając, iż podlega on klasztorowi w Askeby. Bulla ta uległa zniszczeniu podczas pożaru klasztoru w 1378 roku.