Oprócz gry w piłkę nożną McCrum był także działaczem piłkarskim, krykietowym i rugby.
Starając się ukrócić tendencję do brutalizacji gry, w 1890 roku McCrum zaproponował karanie umyślnych przewinień popełnianych w odległości do 12 jardów (11 metrów) od linii bramkowej przeciwnika za pomocą rzutu karnego, wykonywanego z dowolnego punktu w odległości 12 jardów od linii bramkowej. Wkrótce irlandzki związek piłkarski jako pierwszy przyjął propozycję, natomiast działacze angielscy wyśmiali ją. Było to związane z dominacją w angielskiej piłce klubów amatorskich, tworzonych przez zawodników i działaczy z wyższych sfer. Według ich sposobu pojmowania koncepcji sportu, umyślne faulowanie zawodników przeciwnej drużyny nie było godne zachowania dżentelmena. Ostatecznie jednak Anglicy wprowadzili do swych przepisów rzut karny od sezonu 1891/1892.
Po wybuchu kryzysu gospodarczego w 1929 roku, hazardowe długi i załamanie na rynku lnu zmusiło McCruma do opuszczenia rodzinnej rezydencji w 1930 roku. Jego dom został zlicytowany.