Olimi III wyemigrował do Kenii, zaś usilnie namawiana przez rodzinę do wyjazdu z kraju otrzymała w końcu zaproszenie od brytyjskiej księżniczki Małgorzaty Windsor, by wystąpiła na pokazie mody Wspólnoty Narodów w Londynie jako modelka. Elizabeth przyjęła propozycję i wzięła udział w premierowym występnie na wybiegu londyńskim, po którym zwróciła na siebie uwagę różnych agencji i magazynów mody, co zapoczątkowało jej karierę jako modelki.
Elizabeth Toro miała zamiar obalić mit o wyższości urody i cywilizacji białychErich Schaake, Kobiety dyktatorów, wyd. Videograf II, 2004, Katowice, tłum. Roman Niedballa, s. 131., bowiem czarna modelka była wówczas rzeczą bez precedensu. Podpisała kontrakt z jedną z londyńskich agencji i kreowała się na top-modelkę, ucząc się kroków modelek, technik prezentowania, przyswajając sobie terminy ze świata mody, żywiąc się rygorystyczną dietą złożoną z owoców i czarnej kawy w celu nabrania smukłej budowy ciałaErich Schaake, Kobiety dyktatorów, wyd. Videograf II, 2004, Katowice, tłum. Roman Niedballa, s. 132.. Była umieszczana na okładkach międzynarodowych magazynów mody. David Bailey sfotografował ją w roli królowej Saby dla brytyjskiego „Vogue”, a jej zdjęcia zamieszczały top-magazyny takie jak „Queen” i „Harper’s Bazaar”.