Została zwolniona w sierpniu 1931 i skierowana jako instruktor KC do pracy w obwodzie węglowym, później od lutego 1932 była instruktorem obwodowym KC MOPR w okręgach Włocławek, Poznań-Pomorze, Warszawa Podmiejska, Zagłębie Dąbrowskie-Górny Śląsk-Kraków. 22 maja 1933 została aresztowana w Grodźcu na zebraniu KD MOPR i 6 czerwca 1934 skazana w Sosnowcu na siedem lat więzienia i utratę praw publicznych na dziesięć lat; po amnestii wyrok skrócono o 1/3. Była więziona w Sosnowcu, Katowicach, Rawiczu i Fordonie. 21 września 1938 została zwolniona, już po rozwiązaniu KPP. W sierpniu 1939 wyjechała do Pińska, gdzie pozostała do 1941; była naczelnikiem wydziału personalnego i mistrzem wydziałowym w fabryce zapałek w Pińsku. Członkini komitetu fabrycznego, Komitetu Obwodowego i nieetatowy instruktor MOPR. W czerwcu 1941 udała się do obwodu penzeńskiego, gdzie pracowała w Issie w roszarni konopi jako robotnica i pracownik umysłowy. Przewodnicząca Rady Zakładowej i Komitetu Rejonowego MOPR. Od września 1944 do maja 1945 była członkinią Zarządu Obwodowego ZPP w Penzie. 8 marca 1945 wstąpiła do PPR. W lipcu 1945 wróciła do kraju, a w sierpniu 1945 została starszym wykładowcą, potem kierownikiem katedry w Centralnej Szkole MBP w Łodzi, od 1947 w Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie.