Zygmunt Bieszczanin ps. „Zyga”, „Adam” (ur. 23 grudnia 1923 w Radagoszczy, pow. Pińsk, zm. 11 września 1998) – dowódca oddziału Armii Ludowej, dowódca kompanii w 1 Brygadzie AL Ziemi Krakowskiej, obrońca tzw. Republiki Pińczowskiej, autor kilku książek.
Życiorys Od 1935 r. mieszkał w Krakowie. Był uczniem Gimnazjum im. Jana Sobieskiego. Od 1937 r. uczył się w szkole zawodowej i pracował w warsztacie ślusarsko-mechanicznym. We wrześniu 1939 r. wyjechał do Brzeżan. Jesienią 1939 r. wrócił do Krakowa. 28 grudnia 1939 r. wyjechał pociągiem do Sanoka. Przeszedł do Cisnej z zamiarem przekroczenia granicy węgierskiej. Został zatrzymany przez Ukraińców w drodze nad granicę w rejonie Cisnej i przekazany policji niemieckiej w Baligrodzie. Był bity w czasie przesłuchań. Zbiegł z aresztu w Baligrodzie. Pieszo dotarł do Sanoka i pociągiem wrócił do Krakowa. W kwietniu 1940 r. został wywieziony na roboty przymusowe do Hamburga, skąd zbiegł. Od lipca 1940 r. przebywał w Drohobyczu i Brzeżanach. Po 22 czerwca 1941 r. ponownie został wywieziony na roboty przymusowe do fabryki chemicznej w rejonie Magdeburga, skąd uciekł w kwietniu 1942 r. i wrócił do kraju. Działalność partyzancką rozpoczął w grupie bojowej Armii Krajowej w Krakowie, z którą brał udział w likwidacji agentów i nadgorliwych funkcjonariuszy policji niemieckiej.