Fumi, ASL vol. 14, s. 166-179..
Organizacja thumb|Tablica pamiątkowa inkwizytora Mediolanu Francesco Cucciniego z 1651 Siedziba trybunału mediolańskiego mieściła się najpierw w konwencie S. Eustorgio (1252–1558), a potem w konwencie S. Maria delle Grazie (1558–1779)Tavuzzi, s. 58-60.. Podlegały mu diecezje Mediolanu i LodiTavuzzi, s. 21, 27, 58., a w późniejszym okresie także Vigevano i BobbioLivio Antonielli,Claudio Donati: Corpi armati e ordine pubblico in Italia (XVI-XIX sec.): Seminario di studi, Castello Visconti di San Vito, Somma Lombardo, 10-11 novembre 2000, Rubbettino Editore, 2003, s. 77. . W Lodi inkwizytor Mediolanu reprezentowany był przez wikariusza generalnego, wywodzącego się z zakonu dominikanów. Oprócz tego inkwizytor mógł mieć dodatkowych wikariuszy spośród współbraci zakonnych, a nadto od końca XVI wieku podlegała mu sieć wikariatów rejonowych (vicariati foranei), obejmujących obszary od kilku do kilkudziesięciu parafii. Wikariusze rejonowi byli przeważnie zakonnikami, ale niekoniecznie dominikanami, mogli też wywodzić się z kleru diecezjalnego. W 1748 inkwizytorowi Mediolanu podlegało aż 91 wikariatów.
Inkwizytorów wspomagały świeckie konfraternie zwane crocesignati (Bractwa Świętego Krzyża)Tavuzzi, s.