Najczęstszym rodzajem spodni były portki z fartuszkiem. Wykonane były z płótna lub wełnianego pasiaka koloru zielonego, modrego, czerwonego lub purpurowego. Z przodu miały fartuszek – klapkę zapinaną na guziki. Na początku XX wieku powoli zaczęły zastępować je fabrycznie robione spodnie z rozporkiem. Nogawki spodni wkładano w skórzane buty z cholewami. Sieradzanie nosili przede wszystkim maciejówki (kaszkiety) – okrągłe czapki z niebieskiego sukna ze skórzanym daszkiem. Czasem zdobione były sztucznymi kwiatami i wstążkami. Wyparły one noszone w XIX wieku niebieskie rogatywki z otokiem z czarnego baranka, które według ludowych opowieści zostały rozpowszechnione w okolicach Sieradza przez Tadeusza Kościuszkę podczas powstania w 1794 roku. W upalne dni oraz podczas pracy zarówno rogatywki, jak i maciejówki zastępowano kapeluszami słomkowymi.