Borys Fournier (ur. 17 grudnia 1891 w Petersburgu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w Petersburgu na terenie Imperium Rosyjskiego jako syn Włodzimierza i Heleny z domu Pietrowa. Jego ojciec był Francuzem, a matka Rosjanką. Absolwent Średniej Szkoły Technicznej w Moskwie w 1911. Podjął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej i ukończył sześć semestrów.
Po wybuchu I wojny światowej rozpoczął kształcenie w szkole oficerskiej w Petersburgu, zaś po jej ukończeniu został przydzielony do Lejb-Gwardyjskiego Keksholmskiego Pułku Armii Imperium Rosyjskiego. Brał udział w walkach i został dwukrotnie ranny: nad Stochodem w 1915 oraz w 1916. W 1917 wstąpił do III Korpusu Polskiego w Rosji w ramach Wojska Polskiego na Wschodzie i został dowódcą batalionu.