thumb|Wierzbięta z Paniewic na polichromii oratorium św. Jakuba w klasztorze w Lądzie Wierzbięta z Paniewic (zm. 1369) – rycerz polski herbu Niesobia, starosta generalny Wielkopolski.
Życiorys Lata młodości i pochodzenie Wierzbięty nie są znane, wiadomo, że pochodził z rycerskiego rodu herbu Niesobia i pisał się z Paniewic. Kazimierz Wielki musiał cenić jego zdolności i oddanie, ponieważ w 1351 mianował go starostą generalnym Wielkopolski w miejsce odwołanych starostów: poznańskiego Maćka Borkowica i kaliskiego Przecława z Gułtów. Król reaktywował urząd starosty generalnego tej prowincji, Wierzbięta jako jego przedstawiciel sprawował władzę nad całą targaną anarchią dzielnicą.
Odwołani starostowie i Sędziwój z Czarnkowa, przy poparciu części możnych rodów wielkopolskich (m.in. Nałęczów i Zarembów), zawiązali 2 września 1352 w Poznaniu konfederację rycerską formalnie skierowaną nie przeciw królowi a staroście generalnemu. Wierzbiętę popierały rody Doliwów, Leszczyców i Porajów oraz drobne rycerstwo. Niepokoje a po zamordowaniu przez konfederatów wojewody kaliskiego Beniamina także akcje zbrojne, trwały do 1364, wcześniej w 1360 na śmierć został skazany Maciej Borkowic.