Fabian Maliszowski (ur. 9 listopada 1583 w Przemyślu, zm. styczeń 1644 w Stołpcach) – dominikanin, przełożony prowincji ruskiej, zmarły w opinii świętości.
Życiorys Urodził się w rodzinie mieszczańskiej. Habit zakonny przyjął 17 maja 1601, a święcenia w roku 1607 we Lwowie. Został skierowany do pracy misyjnej na wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej. W czasie napadu tatarskiego uwolnił swojego współbrata z jasyru, oddając się za niego w niewolę. W 1614 udaje się do Rzymu, w związku z utworzeniem prowincji ruskiej Dominikanów. W latach 1614–1617 był przełożonym klasztoru w Busku. W 1618 udał się na kapitułę generalną zakonu do Lizbony, gdzie otrzymał tytuł bakałarza teologii. Po powrocie zostaje przeorem i wikariuszem kontraty w klasztorze Jezupolu. W 1622 ponownie wyjechał na kapitułę generalną zakonu, tym razem do Mediolanu. Następnym miejscem posługiwania ojca Fabiana był nowo budowany klasztor w Stołpcach, do postawienia którego miał się przyczynić. Następne trzy lata (1629–1632) posługuje w Barze. W latach 1632–1636 pełni funkcję prowincjała prowincji ruskiej, na którą składało się 36 klasztorów od Smoleńska do Kamieńca Podolskiego. Po złożeniu urzędu prowincjała pełnił posługę w nowo zbudowanym kościele przy twierdzy Kudak. W 1643 został wybrany na przeora w Stołpcach, gdzie pół roku później zmarł.