Janina Zofia Czarnecka (ur. 16 grudnia 1898 we Lwowie, zm. 31 października 1974 w Poznaniuhttps://web.archive.org/web/20170320053057/http://poznan.sarp.org.pl/pliki/Za%C5%82%C4%85cznik-nr11.pdf) – jedna z pierwszych kobiet architektów w Polsce, dyplomowany inżynier-architekt.
Życiorys Rodzina Urodziła się w rodzinie Tadeusza Wiśniowskiego, profesora geologii Politechniki Lwowskiej, i Marty z Podlewskich. Siostra Maria była żoną profesora Politechniki Lwowskiej Edwarda Sucharda, a brat – Jerzy Wiśniowski, zaginął w trakcie I wojny światowej przedzierając się z Moskwy do Lwowa.
Edukacja i działalność we Lwowie Ukończyła gimnazjum we Lwowie (1918). W 1917 roku Janina Czarnecka rozpoczęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej jako wolny słuchacz ze względu na zakaz studiów dla kobiet. W czasie I wojny światowej wzięła udział w obronie Lwowa w służbie sanitarnej (otrzymała odznakę pamiątkową „Orlęta”). Była kurierką na Śląsku w okresie II i III powstania śląskiego (odznaczona Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi). Po zakończeniu działań wojennych kontynuowała studia architektoniczne na wydziale architektury Politechniki Lwowskiej ukończone w 1924 rokuCzarnecki Wł., Wspomnienia architekta, (2008), Wydawnictwo Miejskie, t. III, s.