Linia lotnicza nie zgodziła się na takie rozwiązanie słusznie argumentując, iż pogodzenie wymagań obydwu konstrukcji w jednym płatowcu wpłynie negatywnie na jej możliwości i konkurencyjność w realizacji zadań cywilnych. Przewoźnik wymógł również na producencie zastosowanie silników Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp, takich samych jakich używano do napędu DC-3. Jednostki napędowe zostały jednak zmienione na mocniejsze, silniki Pratt & Whitney R-2000, takie same stosowano do napędu maszyn Douglas DC-4. Tylko one dawały gwarancje uzyskania zadowalających przewoźnika osiągów. Fakt prowadzenia prac nad samolotem pasażerskim Saab ujawnił w grudniu 1945 roku. Prototyp samolotu ukończono w październiku 1946 roku. Do swojego dziewiczego lotu maszyna wzbiła się 16 listopada tego samego roku. Za jej sterami siedzieli piloci Claes Smith i Olle Hagermark. Prototypowy samolot otrzymał znaki rejestracyjne SE-BCA. W marcu 1947 roku państwowy nadzór lotnictwa cywilnego wydał zezwolenie na serię lotów demonstracyjnych.