Niespełna rok później Francuzi ponownie zajęli Piemont i utworzona przez nich Rada Piemontu (Consulta del Piemonte) dekretem z dnia 23 lipca 1800 roku definitywnie zlikwidowała miejscowe trybunały, w tym także trybunał w MondovìDel Col, s. 734-735..

Organizacja Trybunał inkwizycji w Mondovì po roku 1573 miał swoją siedzibę w miejscowym konwencie dominikańskim S. Giovanni Carassone. Na jego czele stał dominikański inkwizytor (po roku 1717 wikariusz generalny. W przeciwieństwie do większości włoskich trybunałów, zakonnicy pełniący funkcję inkwizytorów Mondovì należeli do konwentualnego wikariatu św. Piotra Męczennika, a nie do zreformowanej (obserwanckiej) Prowincji Obojga Lombardii.

Od końca XVI wieku inkwizytorowi podlegali wikariusze rejonowi, wywodzący się spośród lokalnego duchowieństwa (niekoniecznie zakonnego), którzy byli odpowiedzialni za nadzór nad sprawami wiary na prowincji. Okręg Mondovì podzielony był na dziesięć wikariatów rejonowych: Benevagienna, Boves, Cuneo, Chiusa Pesio, Carrù, Frabosa, Robilante, Rocca de' Baldi, Trinità Vico, Villanova Mondovì.

W wewnętrznej hierarchii dominikańskich trybunałów inkwizycyjnych trybunał w Mondovì zaliczany był do najniższej, trzeciej klasyDel Col, s.