Lestocq Robert Erskine (ur. 6 września 1857 w Edynburgu, zm. 29 maja 1916 w Llandrindod WellsTennis Archives (dostęp: 11 sierpnia 2014).) – szkocki tenisista, czołowy zawodnik świata u schyłku lat 70. XIX wieku, finalista Wimbledonu.
Kariera tenisowa W 1877 uczestniczył w inauguracyjnym turnieju wimbledońskim, osiągając ćwierćfinał (przegrał z późniejszym finalistą Williamem Marshallem). Rok później dotarł do finału turnieju pretendentów (All commers), którego zwycięzca zyskiwał prawo walki o tytuł z ubiegłorocznym mistrzem; w półfinale turnieju pokonał Herberta Lawforda 6:3, 6:1, 6:3, ale decydujący mecz (pierwszy w historii finał All commers Wimbledonu) przegrał z Frankiem Hadowem 4:6, 4:6, 4:6. W 1879 występ na Wimbledonie zakończył już na 2 rundzie, pokonany przez Johna Hartleyawystępy Erskine’a na Wimbledonie, wimbledon.org (dostęp: 11 sierpnia 2014)., który został ostatecznie mistrzem tamtej edycji turnieju. W tym samym roku Erskine, wspólnie z Herbertem Lawfordem, wygrał mistrzostwa Uniwersytetu Oksfordzkiego w deblu. Turniej ten uchodzi za poprzednika deblowych rozgrywek wimbledońskich, a toczony był w formule finału „best of seven” (do czterech wygranych setów). W finale Erskine i Lawford pokonali George’a Tabora i F.