Działalność naukowa i polityczna w okresie międzywojennym Po powrocie do Polski Szawleski zamieszkał w Warszawie, gdzie podjął pracę na stanowisku naczelnika wydziału ekonomicznego w Banku Polskim. Reprezentował tę instytucję podczas delegacji zagranicznych, m.in. w Genewie (1924). Od połowy lat 20. był również profesorem Wydziału Nauk Społecznych Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie, gdzie do 1939 roku prowadził wykłady na temat polityki państwa polskiego wobec polskiej emigracji zarobkowej.
W 1924 Szawleski opublikował pracę pt. Wychodźstwo polskie w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Z kolei w 1927 opublikował studium pt. Kwestia emigracji w Polsce, w którym zawarł wyniki swoich badań nad polską emigracją zarobkową przed 1914. Obie publikacje przyniosły mu reputację pioniera w zakresie badań nad polskim wychodźstwem ekonomicznym. Zagadnieniom związanym z polską emigracją poświęcone były także inne publikacje Szawleskiego – m.in. Polityka emigracyjna (skrypt z 1926), Polacy w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (rozdział do księgi pamiątkowej Dziesięciolecie Polski Odrodzonej z 1928) oraz Sprawy współpracy gospodarczej Polonii Zagranicznej z Macierzą (artykuł z 1929).