150px|mały|Popiersie i tablica upamiętniająca Konopczyńskiego 150px|mały|Grób Emiliana Konopczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim Emilian Konopczyński (ur. 10 września 1839 w Miłobędzynie, zm. 10 marca 1911 w Warszawie) – polski działacz społeczny i pedagog, filolog klasyczny, tłumacz, publicysta, założyciel i dyrektor szkoły.
Życiorys Był synem nauczyciela z okolic Płocka. Jako stypendysta władz oświatowych Królestwa Polskiego rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Moskiewskiego, później przeniósł się na filologię, którą ukończył w 1860, otrzymując stopień kandydata nauk.
Działał w organizacjach naukowych i filantropijnych: uczestniczył w organizowaniu Towarzystwa Pomocy Naukowej w Warszawie, współpracował z Warszawskim Towarzystwem Dobroczynności, początkowo jako kierownik kursów niedzielnych dla służących, następnie jako doradca i egzaminator w zakładach towarzystwa. W latach 1861–62 pomagał w zakładaniu Szkoły Głównej. Z ramienia Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności był opiekunem ochronki (sierocińca) nr 27 przy ul. Nowy Świat, pełnił też funkcję wiceprezesa Wydziału Ochron i Szwalni.