Znajdujący się na okładce podtytuł „Organ Centralnego Związku Polskich Stowarzyszeń Łowieckich” jasno wiązał periodyk z organizacją, która w 1934 roku przemianowana została na funkcjonującą do dziś nazwę Polski Związek Łowiecki.
Po przerwie „Łowiec Polski” zmienił się z dwutygodnika w miesięcznik, choć ilość prezentowanych treści pozostała taka sama, jak we wcześniejszych wydaniach. Stanowisko redaktora naczelnego ponownie objął Jan Sztolcman, by przez 4 kolejne lata, aż do swojej śmierci w 1928 roku, kierować losami czasopisma. Wcześniej, przez połączenie „Łowca Polskiego” z periodykiem „Przegląd Myśliwski” i „Łowiectwo Polskie” w 1925 roku, współredaktorem pisma został Julian Ejsmond (od 1926 r.).
Zmienił się także adres redakcji na Nowy Świat 35, gdzie „Łowiec Polski” utrzymywał wcześniej jedynie część biura. Po śmierci Jana Sztolcmana pismem kierował dalej Julian Ejsmond, do którego dołączył Walenty Włodzimierz Garczyński. Od 1923 roku był on działaczem wspomnianego Centralnego Związku Polskich Stowarzyszeń Łowieckich, a od marca 1930 roku, po nagłej śmierci Juliana Ejsomda, został samodzielnym redaktorem naczelnym.