240px|thumb|Zajezdnia tramwajowa na Wulce w trakcie budowy 1894thumb|240px|Zabudowa ulicy Tadeusza Boya-Żeleńskiego (dawniej Czysta) Wulka (ukr. Вулька) – dzielnica Lwowa w rejonie frankowskim. Jej granice wyznaczają ulice Księżnej Olgi, Andrieja Sacharowa, Bohaterów Majdanu, Stryjska i tor kolejowy.
Historia Założona w XVII wieku Wulka była samodzielną podmiejską osadą położoną nad Potokiem Wuleckim zwanym Soroką, który był dopływem Pełtwi. Zbierał on wody z niewielkich źródeł i strumieni, które tworzyły w okolicy zbiorniki wodne. Były to Staw Baczyńskiego (nazywany Stawem Alznera lub Połtawą), Staw Wulecki (nazywany również Stawem Świteź, Lewickich lub Marionowym, a obecnie Medyk) oraz Staw Sobków (na jego miejscu wybudowano stadion na przy ulicy Kastelówka). W XVI i XVII wieku tereny Wulki należały do Mikulczyńskich i Pełczyńskich łanów Przedmieścia Halickiego, które było położone wzdłuż drogi do Sokolników. Od drugiej połowy XIX wieku wzdłuż górnego odcinka Potoku Wuleckiego powstała zabudowa jednorodzinna min. przy ulicach Bojkowskiej i Kulikowskiej, a okoliczne wzgórza porastała buczyna. Pomiędzy 1864 a 1866 przez południową część Wulki poprowadzono linię kolejową Lwów-Czerniowce, która dolinę Potoku Wuleckiego pokonywała na wysokim nasypie.