Seria ta, wychwalana zwłaszcza przez surrealistów, uchodzi za apogeum twórczości Feuillade'a. Dla odmiany w dwunastoodcinkowym serialu Judex i jego kontynuacji Nowa misja Judexa bohaterem jest postać pozytywna walcząca z przestępcami.
Wraz z nastaniem kina dźwiękowego filmy Feuillade'a popadły w zapomnienie. Widzowie przypomnieli sobie o nich dopiero w latach 60. XX w., głównie dzięki komediom sensacyjnym André Hunebelle'a i pastiszowi Georges'a Franju oraz dzięki działalności Alaina Resnais'go, François Truffauta i Jeana-Luca Godarda.
Główne dzieła thumb|Musidora jako Irma Vep w Wampirach Opowiadanie pułkownika (Le récit du colonel), 1907 Wiosna (Le printemps), 1909 Panna wodna (La fée des grèves), 1909 Chrześcijanie rzuceni lwom na pożarcie (Aux lions les chrétiens !), 1910 Rzymska orgia (L'orgie romaine), 1911 Tragiczny błąd (Erreur tragique), 1912 Upadek Bizancjum (L'agonie de Byzance), 1913 Takie jest życie (La vie telle qu'elle est), 1911–1913, m.in.: Dzielni ludzie (Les braves gens) Losy matek (Le destin des mères) Skaza (La tare) Karzeł (Le nain) Most nad przepaścią (Le pont sur l'abîme) Fantomas (Fantômas), 1913-1914 Fantomas w cieniu gilotyny (Fantômas à l'ombre de la guillotine) Juve przeciwko Fantomasowi (Fantômas contre Juve) Umarły, który zabija (Le mort qui tue) Fantomas przeciwko