(, z ang. erozja podstawy opodatkowania i transfer zysków) – termin, używany w międzynarodowej debacie publicznej na temat unikania opodatkowania i sposobów przeciwdziałania nieuczciwemu zaniżaniu danin publicznych. Stał się synonimem trendu zmierzającego do reformy przepisów podatkowych i zmiany zasad opodatkowania. Termin rozpowszechniony dzięki Raportowi OECD nt. przeciwdziałaniu BEPS znanemu również jako Plan Działań BEPS () opublikowanemu dnia 19 lipca 2013 roku, zawierającym 15 działań, jakie powinny podjąć państwa, aby zapobiec nieuczciwemu unikaniu opodatkowania i przenoszeniu zysków do rajów podatkowych.
W rozumieniu OECD, termin BEPS odnosi się do strategii planowania podatkowego, które wykorzystują luki i rozbieżności w przepisach podatkowych dla ukrycia zysków lub ich transferowania do miejsc, w których podatnik wykazuje małą aktywność lub w ogóle jej brak, ale gdzie podatki są niskie, co skutkuje niewysokim opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania podatkiem dochodowym. Pakiet BEPS jest kompleksowym zestawem instrumentów obejmującym pewne minimalne standardy, wspólne rozwiązania, wytyczne i najlepsze praktyki w dziedzinie opodatkowania, które państwa mogą wdrożyć do swoich porządków prawnych. Instrumenty te jednak, w świetle prawa międzynarodowego publicznego, nie posiadają mocy wiążącej (jest to tzw. ).