thumb|Kolegium jezuickie w Poznaniu – siedziba Centrali Centrala do Spraw Grobów Niemieckich w Polsce (niem. Zentrale für die Gräber der ermordeten Volksdeutschen, dosł. Centrala Grobów Zamordowanych VolksdeutschówGazeta Wyborcza.) – niemieckie archiwum nazistowskie działające od października 1939 do maja 1942, podlegające namiestnikowi Kraju Warty, a zlokalizowane w gmachu dawnego kolegium jezuickiego w Poznaniu, przy placu Kolegiackim (dziś Urząd Miasta). Dokumenty Centrali znajdują się w Archiwum Państwowym w PoznaniuKarol Marian Pospieszalski, Straty niemieckiej mniejszości w Polsce we wrześniu 1939. Sprostowanie hitlerowskich oszczerstw, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 1/1955, s. 24–27.
Archiwum swoimi badaniami obejmowało wszystkie ziemie polskie wcielone do III Rzeszy, jak i Generalne Gubernatorstwo. Zadaniem archiwum było przedstawienie Polaków, jako niebezpiecznych prześladowców mniejszości niemieckiej w Polsce, którzy w okresie kampanii wrześniowej (1–18 września 1939) zabili bez przyczyny ogromną liczbę niemieckich cywilów. Powyższe miało uzasadniać wprowadzony na ziemiach polskich drakoński terror.