każde pióro ma ulokowaną wzdłuż stosiny ciemnobrązową kreskę. Pozostała część spodu ciała jasna, ochrowopłowa, jedynie na bokach widnieją brązowe pasy.
Od N. m. maculosa oraz N. m. paludigava kusacz plamisty odróżnia się znacznie jaśniejszym upierzeniem. Podczas gdy u maculosa barwą tła na grzbiecie jest barwa rudoszara, natomiast u paludigava szaroczarna, tak u N. chacoensis tę funkcję pełni kolor ochrowopłowy.
Zasięg występowania Według BirdLife International (2016) kusacz plamisty jest endemitem paragwajskiego Chaco. W Handbook of the Birds of the World można znaleźć informację, wedle której N. chacoensis występuje także w północnej Argentynie (Formosa); należy jednak wziąć pod uwagę, że 1. tom serii ukazał się w 1992. W opublikowanej w 2001 checkliście ptaków Argentyny sprostowano, że rzekome osobniki argentyńskie to przedstawiciele N. m. paludigava.
Ekologia Środowisko życia N. chacoensis stanowią spustynniałe rejony chaco wykazujące się obecnością traw, ciernistych krzewów i niekiedy zadrzewień. Brak informacji na temat głosu i pożywienia.